Contest Waalwijk 8 januari 2011

Wat hadden we kunnen verwachten van de 1e contest van het seizoen. Dat wisten wij eigenlijk allemaal niet. We weten wat we moeten doen en we weten waar nog aan gewerkt moet worden. Zo gingen wij deze zaterdag tegemoet.
Na flink uitslapen gezien de training pas om half 12 van start ging tot half 4 waarbij de laatste puntjes op de spreekwoordelijke i moesten worden gezet. De spanning is erg leuk om te zien, iedereen gaat hier dan ook anders mee om. Er wordt niet harder getraind dan normaal maar er hangt een speciale sfeer in de sporthal die maar met 1 woord te omschrijven is: Showday!

Na de training die voor mij veel te snel voorbij leek te gaan was het toch echt tijd om aan de verdere voorbereidingen te beginnen. We moesten vlot wat eten, douchen, optutten en wat je ook maar kan doen na een training want om half 5 zal de bus er staan en dien je paraat te zijn. Nu hadden wij natuurlijk niet alleen een koffertje met spulletjes… nee… Een vloer, decor, alle vlaggen, alle wapens en een hele hoop zwartgespoten krukjes (“designers” in sensation vakjargon).
Wat allemaal in een busje moest gaan passen. Na afgesproken te hebben de gewone bagage in het gangpad te zetten leek het gelukkig met de ruimte allemaal wel mee te vallen en leek deze dag toch echt goed te gaan verlopen.

De busreis met Sensation zal niet veel anders zijn dan alle andere verenigingen die deze luxe hebben. Het haar wordt verzorgd, make-up wordt gedaan er wordt gekeken naar de timetable van de dag waarop duidelijk wordt dat het nu echt niet lang meer gaat duren voordat wij zelf aan de bak moeten. Ik weet het om een voor mij onbekende reden nooit klaar te spelen om wakker te blijven in een bus wat altijd wel welkom is, met mij waren er een paar anderen die ook even de rust namen en natuurlijk ook genoeg die echt niet stil zaten.

Eenmaal in Waalwijk begint het hele verhaal. Sensation heeft niet de luxe van een grote vloerploeg die meereist, dus op naar de achteringang met vloer en decor stukken. Gelukkig hadden we dit jaar niet te maken met sneeuw.

De tijd tussen het uitladen van de bus en het aankleden in uniform leek zo kort te duren dat het zo maar tijd was voor de warming up in de kleedkamer om vervolgens te luisteren naar de mooie woorden van Berend-Jan terwijl Nanda ons druk aan het fotograferen is. Ik denk dat er niks leukers is dan luisterende, zenuwachtige gezichten om vast te leggen om deze later weer aan ons te laten zien. Na de wellicht geruststellend bedoelde preek ging mijn hart toch echt sneller kloppen. Nu is het mijn tijd! Maar eerst naar de warming up…

De WU verliep soepel, ineens gaat alles veel makkelijker met zo veel adrenaline in je bloed. De groepen lopen allemaal langs je heen en ondertussen starten de andere open klassen ook aan de warming up. Nadat we allemaal in de vooraf afgesproken lijn zijn gaan staan was het lopen en wachten op onze 1e show van het seizoen voor de jury en dit publiek eindelijk daar.
Wat voelt het toch geweldig om een performer te zijn terwijl al die mensen naar de groep kijken waar jij deel van uitmaakt. Laat Me is een show waar ik mij in kan vinden en waar ik, naarmate dit seizoen gaat vorderen zeker mij ook in ga verplaatsen.

De uiteindelijke afsluiting met een 2e plek is uiteraard geweldig hoewel het gevoel van victorie er allang was. Ik heb gedaan wat ik wilde en het voelde geweldig!

Ik weet dat ik met deze groep alles kan worden wat ik wil, zolang wij dit gevoel maar met zijn allen kunnen maken en echte performers zijn.

Laat mij mijn eigen gang maar gaan.

Mayk Hulsbosch

Klik op foto voor groot formaat

One Comment


  1. GuardAngel
    jan 19, 2011

    Leuk verslag!!!

Stem Specsavers steunt 2016

Sponsorkliks

“SponsorKliks,

Contact

Uw email

Vertrek naar Dayton, OH over

  • Geen data beschikbaar